SAMAHANG PAMPAROKYA: Cofradia dela Misterio Pascual del Nuestro Señor

Isang panatang debosyon, 

mula sa mga camarero, naging pagtugon.

Sa ngalan ng Pagkamatay at Muling Pagkabuhay
ni Jesuskristo, pag-alala at paggunita
ang gawain para sa Simbahan.

  Ang panahon ng Kuwaresma ay ang panahon ng paglalaan ng sarili sa pananalangin, pag-aayuno at abstinensya. Ito ay ang apatnapung araw ng paghahanda para sa muling pagkabuhay ng Panginoong Jesukristo. Ang lundo ng panahon ng Kuwaresma ay tinatawag nating “Semana Santa” sa wikang Kastila at mga “Mahal na Araw” sa Wikang Tagalog. Ang mga araw na ito ay kinapapalooban ng iba’t ibang gawain tulad ng estasyon ng krus, kumpisal at ang Misa ng Huling Hapunan. Ang pinakatampok sa panahong iyon ay ang Pagpupugay sa Krus na Banal at ang prusisyon na kung saan natutunghayan natin ang mga bagay na naganap sa buhay ng ating Panginoong Jesukristo mula sa kanyang pagpapakasakit, pagkamatay at muling pagkabuhay.

Ang pagdiriwang ng pagpaparangal sa Santissimo Sacramento matapos ang Banal na Misa ng Huling Hapunan sa pangunguna ng Kura Paroko at Rektor ng Dambana, Rdo. Msgr. Luciano C. Balagtas, P.C.

Ang repositoryo ng Santissimo Sacramento noong Semana Santa 2014 sa Pambansang Dambana ni Sta. Ana na ginagayakan taun-taon ng mga kasapi ng cofradia.

   Marahil ay laging sumasagi sa isipan ng mga mananampalataya ang kahulugan ng samahang ito at mga katanungang ano kaya ang layunin ng samahang ito, ang Cofradia dela Misterio Pascual del Nuestro Señor (Kapatiran ng Pagpapakasakit, Kamatayan at muling Pagkabuhay ng Panginoon)? Ito ay tumutukoy sa samahan ng mga tagapangalaga ng mga imaheng pinuprusisyon tuwing sasapit ang Semana Santa. Sa Pambansang Dambana at Parokya ni Sta. Ana sa Hagonoy, Bulakan, kabilang dito ang mga sumusunod na araw Biyernes Dolores, Linggo ng Palaspas, Martes at Miyerkules Santo, Biyernes Santo hanggang sa Linggo ng Pagkabuhay. Layunin ng samahang ito na pagbuklurin ang mga may-ari o tagapangalaga ng mga imaheng itinatampok sa panahon ng “Semana Santa” upang maging makahulugan ang pagdiriwang ng Semana Santa.

Ginayakan ng mga camarero ng mga imahen para sa mga Mahal na Araw ang bawat caroza para sa mga pangunahing prusisyon tuwing ginaganap ang isang linggong pagdiriwang: Ang prusisyon ng Viernes Dolores o ang Biyernes bago ang Linggo ng Palaspas, ang prusisyon ng Martes Santo kung kailang isinasalubong ang imahen ni Jesus at ni Sta. Veronica, ang prusisyon ng Miyerkules Santo at ang prusisyon ng Biyernes Santo.

   Kailan itinatag ang samahang ito? Taong Dalawang Libo’t labing Isa (2011) nang itatag ang samahang ito. Sila ang mga kumikilos upang maging makahulugan ang buong “Mahal na Araw”. Sila rin ang nagsusumikap na maisakatuparan ang mga bagay-bagay na makakapagpapatimo sa puso ng bawat mananampalataya ayon sa kanilang obligasyon na kanilang ipinangako sa Panginoon na sila ang magiging katuwang ng mga kaparian sa pagpapayabong ng katesismo sa paraan ng pagpuprusisyon. Sangayon sa panawagan ng Diyosesis ng Malolos, mas mainam na magkaroon ng isang samahan ang mga may-ari ng imahen upang talakayin ang iba’t ibang mga bagay hinggil sa tungkulin ng isang tagapangalaga ayon sa imaheng kanyang inaalagaan.

   Bukod sa pagpuprusisyon ng mga imahen, ang cofradia din ay aktibo sa mga banal na pagsasanay, banal na paglalakbay at iba pang mga gawaing pansimbahan at sa tuwing sasapit ang Huwebes Santo, kanilang apostolado ay ang magdulot ng pamatid-uhaw sa mga mananampalatayang nagsasagawa ng Visita Iglesia.

   Si G. Jose Paulo V. Espinosa ang unang nahalal na pangulo ng nasabing samahan, Siya ay nanungkulan mula taong 2011 hanggang 2013 matapos ang tatlong mabubungang taon ng kanyang panunungkulan, nagkaroon muli ng isang halalan alinsunod sa batas ng samahan na ang pangulo ay dapat manungkulan sa loob lamang ng tatlong taon. Siya ay hinalinhan ni G. Felicisimo Vengco na nahalal noong 2013 at nanunungkulan hanggang ngayon. Mula noon hanggang ngayon, aktibo pa rin ang mga kasapi sa awa at habag ng Diyos at sa tulong ng mga paring tagapayo na sina Msgr. Emmanuel Sunga, Msgr. Andres S. Valera, Rdo. P. Vicente B. Lina, Jr, Rdo. P. Joselito R. Martin at ng Kura Paroko at Rektor ng Dambana na si Rdo. Msgr. Luciano C. Balagtas, P.C.Ang panahon ng Kuwaresma ay ang panahon ng paglalaan ng sarili sa pananalangin, pag-aayuno at abstinensya. Ito ay ang apatnapung araw ng paghahanda para sa muling pagkabuhay ng Panginoong Jesukristo. Ang lundo ng panahon ng Kuwaresma ay tinatawag nating “Semana Santa” sa wikang Kastila at mga “Mahal na Araw” sa Wikang Tagalog. Ang mga araw na ito ay kinapapalooban ng iba’t ibang gawain tulad ng estasyon ng krus, kumpisal at ang Misa ng Huling Hapunan. Ang pinakatampok sa panahong iyon ay ang Pagpupugay sa Krus na Banal at ang prusisyon na kung saan natutunghayan natin ang mga bagay na naganap sa buhay ng ating Panginoong Jesukristo mula sa kanyang pagpapakasakit, pagkamatay at muling pagkabuhay.

Taun-taon nagiging mahalagang pagdiriwang sa Pambansang Dambana at Parokya ni Sta. Ana bilang paggunita sa dakilang sakripisyo ni Jesukristo. Isa ang Cofradia sa mga nagsusumikap na panatilihing
sagrado at inaalala ang pagdiriwang na ito.

   Marahil ay laging sumasagi sa isipan ng mga mananampalataya ang kahulugan ng samahang ito at mga katanungang ano kaya ang layunin ng samahang ito, ang Cofradia dela Misterio Pascual del Nuestro Señor (Kapatiran ng Pagpapakasakit, Kamatayan at muling Pagkabuhay ng Panginoon)? Ito ay tumutukoy sa samahan ng mga tagapangalaga ng mga imaheng pinuprusisyon tuwing sasapit ang Semana Santa. Sa Pambansang Dambana at Parokya ni Sta. Ana sa Hagonoy, Bulakan, kabilang dito ang mga sumusunod na araw Biyernes Dolores, Linggo ng Palaspas, Martes at Miyerkules Santo, Biyernes Santo hanggang sa Linggo ng Pagkabuhay. Layunin ng samahang ito na pagbuklurin ang mga may-ari o tagapangalaga ng mga imaheng itinatampok sa panahon ng “Semana Santa” upang maging makahulugan ang pagdiriwang ng Semana Santa.

   Kailan itinatag ang samahang ito? Taong Dalawang Libo’t labing Isa (2011) nang itatag ang samahang ito. Sila ang mga kumikilos upang maging makahulugan ang buong “Mahal na Araw”. Sila rin ang nagsusumikap na maisakatuparan ang mga bagay-bagay na makakapagpapatimo sa puso ng bawat mananampalataya ayon sa kanilang obligasyon na kanilang ipinangako sa Panginoon na sila ang magiging katuwang ng mga kaparian sa pagpapayabong ng katesismo sa paraan ng pagpuprusisyon. Sangayon sa panawagan ng Diyosesis ng Malolos, mas mainam na magkaroon ng isang samahan ang mga may-ari ng imahen upang talakayin ang iba’t ibang mga bagay hinggil sa tungkulin ng isang tagapangalaga ayon sa imaheng kanyang inaalagaan.

   Bukod sa pagpuprusisyon ng mga imahen, ang cofradia din ay aktibo sa mga banal na pagsasanay, banal na paglalakbay at iba pang mga gawaing pangsimbahan at sa tuwing sasapit ang Huwebes Santo, kanilang apostolado ay ang magdulot ng pamatid-uhaw sa mga mananampalatayang nagsasagawa ng Visita Iglesia.

   Si G. Jose Paulo V. Espinosa ang unang nahalal na pangulo ng nasabing samahan, Siya ay nanungkulan mula taong 2011 hanggang 2013 matapos ang tatlong mabubungang taon ng kanyang panunungkulan, nagkaroon muli ng isang halalan alinsunod sa batas ng samahan na ang pangulo ay dapat manungkulan sa loob lamang ng tatlong taon. Siya ay hinalinhan ni G. Felicisimo Vengco na nahalal noong 2013 at nanunungkulan hanggang ngayon. Mula noon hanggang ngayon, aktibo pa rin ang mga kasapi sa awa at habag ng Diyos at sa tulong ng mga paring tagapayo na sina Msgr. Emmanuel Sunga, Msgr. Andres S. Valera, Rdo. P. Vicente B. Lina, Jr, Rdo. P. Joselito R. Martin at ng Kura Paroko at Rektor ng Dambana na si Rdo. Msgr. Luciano C. Balagtas, P.C. 

Photo Courtesy: Ulysses Ernesto F. Reyes, John Andrew C. Libao at Arvin Kim M. Lopez (Pambansang Dambana at Parokya ni Sta. Ana)

PAGTINGIN/OPINION: LINGGO NG PASKO NG MULING PAGKABUHAY NG PANGINOONG HESU-KRISTO (PAGDIRIWANG SA ARAW), Rev. Msgr. Ranilo Santos Trillana, P.C.

Mula sa Patnugot: Kinuha ang nasabing homiliya mula sa librong Ang TAWAG: TAGUMPAY sa LIWANAG, Pagmumuni-muni tungkol sa Salita ng Diyos sa mga Araw ng Linggo (Taon A) nang may kapahintulutan ng may-akda.

Mula sa: Ang TAWAG: TAGUMPAY sa LIWANAG

Pagmumuni-muni tungkol sa Salita ng Diyos sa mga Araw ng Linggo
(Taon A)

Rdo. Msgr. Ranilo Santos Trillana, P.C.

TAON A, Bilang 22

Unang Pagbasa: Gawa 19:34, 37-43

Ikalawang Pagbasa: Colosas 3:1-4/1 Corinto 5:6-8

Mabuting Balita: Juan 20:1-9

LINGGO NG PASKO

NG MULING PAGKABUHAY

NG PANGINOONG HESU-KRISTO

(PAGDIRIWANG SA ARAW)

Sa muling pagkabuhay, tayo ay naging mga bagong nilalang;

tagapagmana sa buhay ng Diyos sa Kanyang kaharian.

Alleluya! Poong Muling Nabuhay ay papurihan!

1. Ito ang pinakamahalagang kapistahan sa buong taon - ang Pasko ng Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo. Ito ang pinaka-pundasyon ng ating pananampalataya. Kung wala ang pagkabuhay, walang halaga ang lahat ng ating ginagawa. Dito nakasalig ang ating pananampalataya. Ito ang tagumpay ng Panginoon laban sa kasamaan at kasalanan na nagdudulot ng kamatayan. Ang Kanyang muling pagkabuhay ang batayan ng lahat ng ating ginagawang kabutihan at kabanalan. Ito ang nagbibigay sa atin ng bagong buhay. Sa muling pagkabuhay, naibalik ang tunay na plano ng Diyos para sa buhay ng tao - at ito ay walang iba kundi ang tayo ay makabahagi sa buhay ng Diyos sa Kanyang kaharian.

2. Sa pamamagitan ng muling pagkabuhay, naisakatuparan ng Panginoong Hesukristo na tayo ay maging mga bagong nilalang ng Diyos. Nabawi Niya tayo mula sa kamatayan, at binahaginan ng pagkakataon na makapamuhay nang walang hanggan. Ito ang pangunahing bunga ng muling pagkabuhay – ang tayo ay mabahaginan ng buhay ng Diyos. Kaya nga mayroon tayong pagsariwa sa binyag sa araw na ito. Winiwisikan tayo ng tubig tanda ng bagong buhay na kaloob ng Diyos para sa atin. Napanauli ni Kristo ang ating pagiging mga tunay na anak ng Diyos - marapat na tagapagmana ng Kanyang kaharian. Naibalik sa atin kung ano man ang nasira ng kasalanan. Kaya nga, tayo ngayon ay naging mga bagong nilalang - tunay na kalarawan ng Diyos. Ang buhay natin ay hindi na para sa mundo lamang - manapa, ito ay para sa langit sa kaharian ng Diyos, ang tunay nating bayan.

3. Nagsimula ang pagdiriwang na ito kagabi sa Magdamagang Pagdiriwang ng Muling Pagkabuhay. Doon ay may pagbabasbas ng apoy (sagisag ng Liwanag na dulot ni Kristo) at ng tubig (na ginagamit sa Binyag tanda ng pagsilang na muli bilang mga anak ng Diyos). May mga piling pagbasa na nagbibigay ng salaysay tungkol sa kaligtasan na handog ng Diyos sa tao - magmula nang likhain Niya ang tao na Kanyang kalarawan hanggang sa pagliligtas na ginawa sa mga Ehipcio, hanggang sa pagdating ng pangakong pagliligtas sa pamamagitan ni Kristo. Nagpatuloy ang pagdiriwang sa pamamagitan ng “Salubong” - ang pagtatagpo ng Mahal na Inang Maria at ng kanyang Anak na Muling Nabuhay. (na pangkaraniwang ginagawa sa madaling-araw, bagama't maaaring gawin din naman sa pagtatapos ng Magdamagang Pagdiriwang)

4. Sa Unang Pagbasa para sa Misa sa araw ng Linggo na ito, nagpapatotoo si San Pedro tungkol sa Muling Pagkabuhay ni Kristo. Sabi niya: “Saksi kami sa lahat ng ginawa Niya sa lupain ng mga Judio at sa Jerusalem. Gayunman, Siya'y ipinako sa krus. Nguni't muli Siyang binuhay ng Diyos sa ikatlong araw. Napakita Siya, hindi sa lahat ng tao, kundi sa amin lamang, na noon pang una'y pinili na ng Diyos bilang mga saksi. Kami ang nakasama Niyang kumain at uminom pagkatapos na Siya'y muling nabuhay.” (Mga Gawa 10: 39-41)

5. Sa Ikalawang Pagbasa, ibinabahagi ni San Pablo ang dapat maging bunga ng muling pagkabuhay ni Kristo sa atin. Sabi niya: “Binuhay kayong muli, kasama ni Kristo, kaya't ang pagsumakitan ninyo ay ang mga bagay na nasa langit... Isaisip ninyo ang mga bagay na panlangit, hindi ang mga bagay na panlupa... Si Kristo ang ang tunay na buhay ninyo at pag Siya'y nahayag, mahahayag din kayong kasama Niya at makahahati sa Kanyang karangalan.” (Colosas 3:1-4). Samakatwid, ang buhay ng Diyos ay ipinagkaloob ding mapasaatin sa muling pagkabuhay ni Kristo.

6. Sa Mabuting Balita, isinasaysay ang tagpo sa umaga, nang ang Panginoon ay muling nabuhay. Ang sabi, madilim pa ay nagtungo na sina Maria Magdalena sa libingan, nguni't naratnan na nilang nakabukas ang pinto ng libingan; at isinumbong nila ito agad sa mga alagad. Nang magpunta sina Pedro at ang mga alagad na minamahal ni Hesus, ay gayon nga ang kanilang nakita at wala na ang bangkay ng Panginoon. Nang makita ng alagad na minamahal (si San Juan, ang sumulat ng Ebanghelyong ito) ang mga kayong lino na nakatiklop, naniwala siya. Tunay ngang ang Panginoon ay muling nabuhay. ( Juan 20: 1-9)

7. Totoo ang muling pagkabuhay ni Kristo. Hindi ito kathang-isip o gawa-gawa lamang ng mga alagad. At bunga nito, alam nating may patutunguhan ang ating buhay. Hindi lamang para sa mundong ito ang buhay natin. Kaya, kagaya ng sinabi ni San Pablo, matuto tayong magtaguyod ng mga bagay na makalangit - pagpapakabuti at pagiging banal. Kaya natin ito. Katulong natin si Kristo at sundan natin Siya. Alleluya! Purihin natin ang Panginoong Muling Nabuhay! AMEN!

MALIGAYANG PASKO NG MULING PAGKABUHAY!

Photo Courtesy: Arvin Kim M. Lopez (National Shrine and Parish of St. Anne)

PAGTINGIN/OPINION: “For all that has been, thanks. For all that is to come, yes” The Honorary Speech for the 67th Commencement Exercises of St. Anne's Catholic School

   Dag Hammarskjöld, the second Secretary-General of the United Nations  in the 1950's said, "For all that has been, thanks. For all that is to come, yes." Loosely translated, "Ang di lumingon sa pinanggalingan ay di makararating sa paroroonan."

   Graduation came from the Latin word, "gradus," which means grade or level. Biblically, after God has "graduated" from creation, he said, "It is good" and he rested and continues sustaining it. I wish the graduates could also say, "It is good" and it is time to move on to a higher and better level of life.

   "For all that has been, thanks."

   Part of a graduation is to give thanks for the remembered past. We pause amidst the frenzy of maddening busyness in life. We stop to remember friends, acquaintances and classmates. We rest to think of sunny and dark days of years gone by, to bring back to mind faces of our puppy, platonic and even forbidden love, of bullies and practical jokers, to heal hurts and wounds caused by our reckless and daring youthfulness. During our adulthood, though we developed close friendships, we encountered exclusion, gossips, denial and feeling of inferiority. We recall those years we were full of vitality and entertained impossible dreams.

   Remembering, however, brings pain and joy. Those were good and at times troubled years, years that characterized our young adulthood. Our memories of home and childhood carry tears and laughter. Through remembrance of the past we heal our hurts, heartaches and envision again our unfulfilled dreams. Through remembrance of the past, we realize the present and the future. We realized who we were, how we are, and what we shall be. Our classmates, our teachers and everyone who we encountered in life, unwelcome or not, mold and change us forever in a fascinating, yet mysterious way. "No man is an island." For all that have been memorable, happy, blessed, sad and painful, like Hammarskjöld we should utter, "Thanks."

   "For all that is to come, yes."

   When we graduated from high school and college, we left behind a family, a community to become members of bigger ones. Our smaller groups of friends, classmates and loved ones gave way to larger ones. Our community and intimate relationships are not lost, they were substituted with new ones, sometimes better, at other times, worse than the ones we had. True community, as honest and true friendship, is a shared life. Community, classmates and friends are not relegated to oblivion, to the realm of the mythological Greek god and river, Lethe, where all those who drank from it experienced complete forgetfulness.

   "Life has its seasons. There is a time to be together, of intimacy, of shared time and celebration... However, there is also, always a time when the demands of life, duty, and the Holy Spirit calls us to move along." This is graduation time. "It is time for farewell, for pained embraces, for tears, and for bitter restlessness that accompanies that. But, it's not like we'd never met. We break up only to become part of something larger... and we regain each other in that..." A mountain looks more beautiful from a distance than from the mountaintop. We are so far from each other, yet we are so near to one another.

   Your four years of high school have helped you to move along to a better and higher stage of life. Your education at SACS prepared you personally, socially and spiritually to face new challenges in life. Of these preparations faith in God is vital. Your religion classes hopefully made your faith in him stronger and more fervent. Joke: bats in the church. It is not the kind of faith that is intertwined with superstitions and magical beliefs. Holy Week is fast approaching, the season where the practice of faith is mixed with our ancestors' beliefs of amulets, magic and diwatas. True faith is not superstitious.

   It is complete trust in God who loves us. Without faith in God, your personal, communal and professional successes in life would not last.

   For all that has been let us say, "Thank you, Lord!" For all that is to come, "Amen, yes, here I am and I come to do your will."

   To all of you thanks and Godspeed!

PAGKILALA/TRIBUTE: Apo Ana visits Holy Family Chapel, Tagaytay Highlands

Editor's Note: This article was produced by the Events Team of the Tagaytay Highlands Golf and Country Club in Tagaytay Highlands, Tagaytay City, Cavite. Besides here, this shall also be published in their official publication.

The Tagaytay Highlands Golf & Country Club

   The annual festivity of the birth of the Blessed Virgin Mary is marked with the presence of the pilgrim image of St. Anne, Mother of the Blessed Virgin Mary, from the National Shrine & Parish of St. Anne, Hagonoy, Bulacan in the Diocese of Malolos through the kind generosity of its Parish Priest and Shrine Rector, Rev. Msgr. Luciano C. Balagtas, P.C. The Holy Family Chapel Community received the blessed images last September 5 with a traditional procession and celebration of the Holy Mass presided over by Msgr. Balagtas with ardent devotes and delegates from Hagonoy, Bulacan attending. In his homily, he thanked the host for inviting the pilgrim image and aiding in the promotion of devotion to the patroness. A simple luncheon is served to the attendees at the Summer Garden, Highlands China Palace.

The images of Apo Ana and Niña Maria de Hagonoy being prepared for the procession towards Holy Family Chapel.

The dancers or "mananayaw" of Apo Ana de Hagonoy starting the procession towards Holy Family Chapel.

The pilgrim image of Apo Ana de Hagonoy being brought to the Holy Family Chapel for the celebration of the Holy Eucharist.

   On September 8, the feast day of the Blessed Mother, the community was blessed during the motorcade procession within the Club complex attended by Marian devotees among Club membersm homeowners, delegates from the shrine, and nearby religious congregations such as the Somascan Fathers, the Augustinian Recollect Sisters, and the Religious Missionaries of St. Dominic.

The celebration of the Holy Eucharist at Holy Family Chapel in Tagaytay Highlands Golf & Country Club in Tagaytay City, Cavite. Rev. Msgr. Luciano C. Balagtas, P.C. headed the celebration.

Msgr. Balagtas together with the devotee dancers or "mananayaw" of Apo Ana de Hagonoy just outside Holy Family Chapel, Tagaytay Highlands Golf & Country Club.

   This year’s Marian feast coincided with the celebration of the Grandparents Day. Senior community members participated in the floral offering and received blessings from the presider, Rev. Fr. Michael Reube Cron, Youth Director of the Diocese of Imus, Cavite. St. Anne was venerated by Club Members during the celebration of Holy Masses, September 7, 5:00pm, and September 8, 4:00pm.

Photo Courtesy: Marianita G. Carson

                           Parish Secretary

                           National Shrine and Parish of St. Anne

PORTFOLIO/MGA LARAWAN: Ang Prusisyon ng mga Misteryo ng Santissimo Rosario

Mula sa Editor: Isa itong pagpaparangal na Mahal na Ina sa pamamagitan ng pagganap ng mga imahen na ginagamit sa iba't ibang kaganapan tulad sa Mahala na Araw at sa Flores de Maria bilang mga misteryo ng Sto. Rosario. Pinamunuan ito ng Hermandad dela Asociada y delas Flores de Maria de Hagonoy noong ika-28 ng Oktubre, 2013. 

Photo Courtesy: 
Virgilio M. Bautista, Ulysses Ernesto F. Reyes, John Andrew C. Libao at Arvin Kim M. Lopez
(Pambansang Dambana at Parokya ni Sta. Ana)

Pagpapaliwanag: 
Presentacion D. Imbang (Pambansang Dambana at Parokya ni Sta. Ana)

ANG MGA MISTERYO NG SANTISSIMO ROSARIO

Mga Misteryo ng Tuwa:

UNANG MISTERYO NG TUWA:
Ang Pagbati ng Anghel Gabriel kay Santa Maria

Ang pagbati ng Anghel Gabriel kay Maria – sinabi ng anghel kay Maria na siya ang hinirang ng Panginoon at magiging tagapagdala ng Anak ng Diyos. Siya ay napupuno ng grasya at dahil dito sinunod ni Maria ang kalooban ng Panginoon.

IKALAWANG MISTERYO NG TUWA:
Ang Pagdalaw ni Santa Maria Inang Birhen kay Elisabet

Buntis ng anim na buwan si Elisabet na pinsan ni Maria at inalagaan niya ito haggang sa manganak si Juan Bautista.

IKATLONG MISTERYO NG TUWA:
Ang Kapanganakan ng Panginoong Hesukristo sa Bethlehem

Ang Pagkapanganak kay Jesus ni Maria – Nanganak ang Ina ng Diyos sa isang sabsaban sa Bethlehem isang gabi at iniluklok Siya roon, ang Hari ng Sanlibutan.

IKA-APAT NA MISTERYO NG TUWA:
Ang Pagdadala sa Panginoon sa Templo ng Herusalem

Sa tradisyon ng mga Hudyo, dinadala ang anak sa Templo upang ialay sa Diyos. Sa pagdadala nina Jose at Maria kay Jesus, naging pasasalamat nila ang pagsilang sa bata.

IKALIMANG MISTERYO NG TUWA:
Ang Pagkakakita kay Hesus sa Templo ng Herusalem

Ang Pagkawala ni Jesus at ang pagkakita sa Templo – dito nagprusisyon silang mag-anak mula sa Jerusalem at napansin nilang nawawala si Jesus. Nakita nila si Jesus na kasama ang mga matatanda ng bayan sa Templo at nangangaral. Nagtaka ang mga tao sa kanyang karunungan, na sa murang edad ay alam na Niya ang napakaraming bagay. 

Mga Misteryo ng Liwanag:

UNANG MISTERYO NG LIWANAG:
Ang Pagbibinyag kay Hesus sa Ilog Jordan

Ang Pagbibinyag ka Jesus – sa Ilog Jordan, sa edad na tatlumpu, nagpabinyag si Jesus kay Juan Bautista. Nagbukas ang kalangitan at narinig ang tinig ng Diyos na nagsasabi na iyan ang Anak kong minamahal na lubos kong kinalulugdan. Dito nagsimula ang pagpapahayag ni Jesus sa Kanyang tatlong taon na ministeryo.

IKALAWANG MISTERYO SA LIWANAG:
Ang Kasalan sa Cana

Ang Kasalan sa Cana – dito gumawa ng unang milagro ang Panginoon sa pagkaubos ng alak sa pagtitipon. Pinagsabihan ni Maria si Jesus na tulungan ang mag-asawa dahil mapapahiya sila. Iniutos ni Jesus na magdala ng mga tapayan ng tubig at noon Siya nagdasal at ito'y naging alak.

IKATLONG MISTERYO NG LIWANAG:
Ang Pagpapahayag ng Kaharian ng Diyos

Ang Pagpapahayag ni Jesus tungkol sa Kaharian ng Kanyang Ama – sa pangangaral ni Jesus, ipinahayag Niya ang Mabuting Balita ng kaligtasan. Sa pagkakarinig nito, maraming tao ang nagsipagtalima at nagbago.

IKA-APAT NA MISTERYO SA LIWANAG:
Ang Pagbabagong-anyo ng Panginoong Hesukristo

Ang Pagbabagong-anyo ni Jesus – sa pag-akyat Niya kasama nina Pedro, Juan at Santiago sa bundok ng Tabor, nakita nila na nagningning ang kasuotan ng Kristo. Lumitaw sina Elias at Moises na pawag mga katuwang ng Tagapagligtas at naging pagpapakita ng kaligtasan sa mga alagad.

IKALIMANG MISTERYO SA LIWANAG:
Ang Huling Hapunan ng Panginoon at ng mga Alagad

Ang Pagtatatag ni Jesus ng Banal na Eukaristiya – sa Huling Hapunan sa panahon ng Paskwa, tinipon ni Jesus ang mga alagad, nagsalu-salo at dito Niya itinalaga ang mga ito upang alalahanin Siya sa paghahati-hati ng tinapay at sa paginom sa kopa ng alak.

Mga Misteryo ng Hapis:

UNANG MISTERYO NG HAPIS:
Ang Pananalangin ni Hesus sa Hardin ng Herusalem

Ang Panalangin sa Halamanan ng Hetsemani – Dito nagsimula ang pagpapakasakit ng Panginoong Jesukristo kung sana nanalangin Siya para sa pagpapalakas mula sa Ama. Sa pagkakadakip sa Kanya ng mga Hudyo, lumabas ang taksil na si Judas at hinalikan ang Kristo bilang pagpapakilala.

IKALAWANG MISTERYO SA HAPIS:
Ang Paghahampas kay Hesus sa Haliging Bato

Ang Paggapos kay Kristo at paghahagupit sa Haliging Bato – Sa pagdurusang nakamit mula sa mga pagbibintang sa Kanya, Siya'y pinalo, tinandyakan at pinahirapan.

IKATLONG MISTERYO SA HAPIS:
Ang Pagpuputong ng Koronang Tinik kay Hesukristo

Ang Pagpuputong ng Koronang Tinik kay Jesus – sa pagdaloy ng dugo sa katawan ni Jesus, hinubaran Siya ng damit at sinuotan ng pula, sinuotan ng koronang gawa sa tinik at idiniin sa Kanyang ulo, pinagmalupitan at hinamak ng mga sundalo.

IKA-APAT NG MISTERYO SA HAPIS:
Ang Pagpapasan ni Hesukristo ng Krus

Pagpasan ni Jesus ng Krus – sa daan patungong Golgotha, ipinadala kay Jesus ang krus. Siya'y tinadyakan, tinulak at tatlong beses Siyang nadapa sa harapan ng madla.

IKALIMANG MISTERYO SA HAPIS:
Ang Pagpako at Kamatayan ni Hesukristo sa Krus

Ang Pagpako kay Jesus sa Krus – ang naging pagdurusa ng Kristo ay umabot sa rurok nito sa pagkapako Niya sa Krus. Kumalat ang dugo at sinibat Siya ng sundalo kung saan lumabas ang dugo at tubig mula sa Kanyang tagiliran. Dito Niya sinabi ang kanyang mga huling wika at nalagutan ng hininga.

Mga Misteryo ng Luwalhati:

UNANG MISTERYO SA LUWALHATI:
Ang Muling Pagkabuhay ng Panginoong Hesukristo

Ang Muling Pagkabuhay ni Jesus – sa ikatlong araw mula noong Siya'y mamatay, sumilaw ang liwanag sa libingan ng Kristo. Hinanap Siya dito ng dalawang babae, ngunit di Siya madatnan. Dumating ang mga anghel upang sabihin sa kanilan na Siya'y muling nabuhay. Nagpakita si Jesus kay Maria Magdalena at pinagsabihan itong pupunta Siya sa lupain ng Galilea.

IKALAWANG MISTERYO SA LUWALHATI:
Ang Pag-akyat ni Hesukristo sa Kalangitan

Ang Pag-akyat ni Jesus sa Kalangitan – sa takdang oras, itinagubilin Niya ang Kanyang pamana sa mga alagad at bumalik sa piling ng Ama sa kalangitan.

IKATLONG MISTERYO SA LUWALHATI:
Ang Pagbaba at Pagbabasbas ng Banal na Espiritu kay Maria at sa mga Apostol

Ang Pagpanaog ng Banal na Espiritu kay Maria at sa mga Apostol – sa pagtitipon ng mga alagad, dumating ang ipinangako ni Jesus, ang Espiritu Santo na nagbigay sa kanila ng kakayahan na ipangaral ang Mabuting Balita ng may kapangyarihan at dito nagsimula ang Inang Simbahang Katolika.

IKA-APAT NA MISTERYO SA LUWALHATI:
Ang Pag-aakyat kay Maria sa Kalangitan

Ang Pag-aakyat kay Maria sa Kalangitan – sa takdang oras din, isinama ni Jesus ang kanyang Inang walang bahid ng kasalanan. Katawan at kaluluwa, buo siyang iniakyat sa langit na tahanan.

IKALIMANG MISTERYO SA LUWALHATI:
Ang Pagpuputong ng Korona kay Maria bilang Reyna ng Kalangitan at ng Lupa

Ang Pagpuputong kay Maria ng Korona bilang Reyna ng Langit at Lupa – sa piling ng Santissima Trinidad, iniluklok si Mariang kalinis-linisan at naging Reyna sa langit na tahanan at sa lupa na naging tahanan.

Ang Pagpaparangal at Pagpuputong ng Korona sa
Nuestra Señora del Santissimo Rosario

Ang Paglalagay ng Rosaryo at Pagpuputong ng Korona sa Imahen ng Nuestra Señora del Santissimo Rosario

Ang Pag-awit ng Salve Regina at ang Pagpaparangal kay Maria sa pangunguna ni Rdo. P. Juvenson C. Alarcon, Katuwang na Pari, Pambansang Dambana at Parokya ni Sta. Ana.

Ang Paglagak sa Nuestra Señora del Santissimo Rosario sa carroza para sa Prusisyon ng mga Misteryo ng Stmo. Rosario.